HISTORIA | LAND SPEED

    Stormy’s Streamliner: The Devil’s Arrow

    Źródło zdjęcia: www.rideatriumph.com

    Uzależniony od wysokich prędkości, pilot i inżynier aerodynamiki Stormy Mangham oraz Jack Wilson, młody motocyklista, który udoskonalał silniki Triumph, stworzyli motocykl, który pogromił niemiecki sukces rekordu prędkości. Projekt rozpoczął się w Fort Worth, na małym lotnisku, gdzie Mangham stworzył wyjątkowego, na kształt pocisku streamlinera, którego nazwał Devil’s Arrow (Diabelska Strzała). Pod lekką ramą tego modelu Wilson umieścił silnik 650cc Thundebird.

    W przeciwieństwie do niemieckiego zespołu NSU, Stormy nie miał sposobności przetestowania aerodynamiki streamlinera w tunelu wietrznym. Zamiast tego, wyrzeźbił mały model z drewna balsa w skali zmniejszonej i dołączył go do kadłuba swojego DC-6, zaraz za oknem kokpitu. Według Wilsona, pojazd został pośpiesznie złożony z wykorzystaniem wszystkiego co było dostępne pod ręką – włącznie z, jak mówią plotki – części traktora i narzędzi rolniczych.

    We wrześniu 1956 roku, 27-letni Johnny Allen, wspiął się do podwozia streamlinera wyposażonego w silnik zasilany metanem, typu twin, zaprojektowany przez Wilsona oraz posiadający przystosowane do wyścigów opony marki Dunlop, przygotowując się do pobicia historycznego rekordu. Ostatecznie na Słonym Jeziorze w Bonneville, model Devil Arrow ustanowił absolutnie nowy rekord prędkości 611,663 km/h. Odmowa przez FIM uznania rekordu AMA, nie miała znaczenia. Wszyscy w Ameryce wiedzieli, że zasilany streamliner Triumph to najszybszy motocykl na świecie.

    Niemcy oczywiście nie poddali się bez walki. Zespół NSU powrócił do Bonneville ze streamlinerem uzbrojonym w silnik o pojemności 500cc, a jego kierowca Wilhelm Herz szybko pobił światowy rekord prędkości 340,142 km/h.


    TEKSAŃCZYCY USTANAWIAJĄ REKORD NA CEE-GAR

    Teksańczycy również nie poprzestali i powrócili 33 dni później wyposażeni w silnik T-Bird twin. Wilson opracował gaźnik Amal GP, wykorzystujący siłę 30 lb. Obrabiany metalowo wał korbowy, standardowe dwustronne łożyska Triumph oraz łożyska Cadillac V8 na trzpieniach. Iskrownik BTH został zastąpiony iskrownikiem Lucas. Nowe przełożenia przekładni sprawiły, że Teksański Cee-Gar był wystarczająco szybki, by pobić rekord i pokonać Niemców. Rekordowa prędkość 345,130 km/h obowiązywała aż do 1962 roku, kiedy to Bill Johnson ustanowił rekord poruszając się streamlinerem Triumph.


    NOWY WYNALAZEK TRIUMPH: DUDEK STREAMLINER

    Pościg za ustanowieniem rekordu prędkości marki Triumph został wznowiony w roku 1962, kiedy mechanik samolotów Joe Dudek pokazał możliwości swojego streamlinera w Utah. Inspirowana samolotem X-15 rocket oraz zasilana przez silnik T120 Bonneville maszyna zaprojektowana przez Dudka (napędzana benzyną), pilotowana przez Bill’a Johnsona pobiła rekord 295 km/h. Po tym wydarzeniu, zespół postanawia odprowadzić benzynę z motocykla, zmienić gaźnik i napełnić zbiornik paliwa nitro metanem, co pozwoliło na ustanowienie nowego światowego rekordu prędkości 361.333 km/h – rekord który obowiązywał do roku 1992. Niestety, streamliner stworzony przez Dudka spalił się w roku 1974.

    Źródło zdjęcia: unknown

    TRIUMPH DETROIT: WPROWADZA GYRONAUT X-1

    15-letnie przodowanie marki Triumph w światowym rekordzie prędkości skończyło się, gdy ceniony projektant Alex Tremulis połączył siły z dealerem Triumph Detroit – Bobem Leppan’em. Razem, w 1965 roku stworzyli Gyronaut X-1. Zastosowana w nim nowatorska technologia obejmowała chromowaną ramę, aktywne elementy lądowania, elementy zabezpieczające, przeciwpożarowe butelki z freonem, specjalnie zaprojektowane do osiągania wysokich prędkości opony Goodyear, wyścigowe pasy bezpieczeństwa dla pilota Bob’a Leppan’a oraz spadochron. Maszyna posiadała dwa nowoczesne silniki 641cc TR6, każdy z nich dostarczający 70hp oraz obroty na poziomie 8200 obr/min. Motocykl, zbudowany z potrójnego włókna szklanego kosztował 100.000$. Przed wypadkiem, Gyronaut pobił rekord 350.157 km/h. Po jego poważnych naprawach i kilku modyfikacjach, motocykl w 1966 roku powrócił do Bonneville z lepszym prowadzeniem oraz większą ilością koni mechanicznych, stając się „Najszybszym motocyklem Świata” z prędkością 395.278 km/h, utrzymując ten rekord do roku 1970.

    Źródło zdjęcia: www.blog.hemmings.com

    OKRES CISZY

    Brak aktywności marki Triumph i walki o pobijanie rekordów prędkości był spowodowany recesją w branży motocyklowej na brytyjskim rynku, która miała miejsce na początku lat 70-tych. Później, Cal Rayborn utrzymywał rekord prędkości ustanowiony na Harleyu Davidsonie, po 5 latach ustępując Don Vesco. Vesco królował aż przez 15 lat w pierwszej kolejności dzięki streamlinerom Yamaha, a następnie Kawasaki.


    OJCIEC CHRZESTNY DLA BUB

    Denis Manning, w połowie lat 60-tych zaistniał w Utah. Jego inżynierska wiedza pozwoliła zdetronować markę Triumph w roku 1970 na rzecz Harley’a Davidsona prowadzonego przez Cal’a Rayborn’a. Manning powrócił w roku 1972 z nowym streamlinerem dla Triumph. Motocykl rozwinął prędkość 437.648 km/h,

    Manning pracował dla Norton oraz S&S zanim opracował silnik własnego projektu BUB V-4, który, jak się okazało, stanowił podstawę dalszych sukcesów. Poza prowadzeniem streamlinera BUB Seven, Manning promował coroczne sierpniowe wyścigi BUB Motorcycle Speed Trials w stanie Utah.

    Źródło zdjęcia: www.motorcyclistcafe.com

    BITWA PO 400 KM/H

    W 2006 roku nowa generacja hot-rodders rozpoczęła zaciętą walkę o tytuł Najszybszego Motocykla Świata. Pierwszą przeszkodą było pokonanie progu 563.15 km/h.

    Zespół Oil-Ack Attack w składzie właściciela Mike’a Akatiff oraz kierowcy Rocky’ego Robison’a poruszał się maszyną wyposażoną w silnik twin Hayabusa, aby pobić trwający 16-sty rok rekord prędkości równy 551.560 km/h. Rekord był ważny tylko przez dwa dni, gdyż zespół BUB Seven ustanowił nowy. 5 września, zespół BUB w składzie Denis Manning i Chris Carr przekroczył próg 563.15 km/h, ustanawiając prędkość 564.572 km/h z silnikiem zasilanym metanem o pojemności 3000cc. Zespół Oil-Ack Attack oraz BUB Seven toczyły wojnę o rekord prędkości przez kolejne siedem lat, jednak Ack Attack ostatecznie zyskał przewagę, ustanawiając prędkość 605.568 km/h.

    Źródło zdjęcia: www.miramarevents.com/dreammachines

    TRIUMPH INFOR ROCKET: UWIEŃCZENIE PRZESZŁOŚCI, POGOŃ ZA REKORDEM

    Triumph powrócił do Bonneville w 2013 i 2014 roku. Teraz, w roku 2016 pragnie zmierzyć się z rekordem dzięki najnowszemu streamlinerowi. Opracowany przez Infor, Hot Red Conspiracy, Carpenter Racing oraz Triumph North America, pojazd Triumph Infor Rocket łączy w sobie pomysłowość oraz innowacyjność czterech pojazdów, które pobiły rekordy prędkości w latach 50-tych i 60 tych (wszystkie z silnikami o pojemności 650cc) wraz z najnowszą technologią inżynierską, aerodynamiką, bezpieczeństwem oraz mocą. Dwa silniki pochodzące z modelu Triumph Rocket III o pojemności 2.3 litra każdy, produkują więcej niż 1000 bhp i są zamknięte w obudowie typu monocque z włókna węglowego. Infor Rocket III pragnie pobić nowy, motocyklowy rekord prędkości i odzyskać tytuł lidera.


    OD SŁONEGO JEZIORA DO SALONU…… I Z POWROTEM

    Najbardziej uznany brytyjski motocykl w historii nosi nazwę 40 milowego Słonego Jeziora w Utah. To właśnie tam czterech przedsiębiorczych Teksańczyków pokonało niemiecki zespół inżynierów, tworząc tym samym, motocyklową historię. W 1959 roku, Triumph rozpoczął produkcję motocykli Bonneville 650cc nazywając je „Najszybszymi motocyklami Roadster” oferującymi „Najwyższe Osiągi przy standardowej produkcji Motocykli”. Kwintesencja motocykli café racer, Bonnie, pojawił się we właściwym czasie po to, aby dokonać rewolucji w przemyśle motocyklowym.

    Dzisiaj, Bonneville jest wielką miłością kierowców w każdym wieku, którzy doceniają jego ponadczasowy styl i niezrównany wygląd.

    Podczas gdy Bonneville był najszybszym motocyklem w 1959 roku, obecnie Triumph Infor Rocket oddaje hołd Triumph Rocket III, który dzięki 2,3 –litrowej pojemności stanowi największy na świecie silnik motocyklowy. Triumph Infor Rocket posiada parę silników Rocket III o ogromnej mocy, z imponującą ilością aż 1000 koni mechanicznych. Technologia Triumph została sprawdzona, począwszy od Słonego Jeziora, poprzez linię produkcyjną, aż po chwilę obecną, powracając na tor na Słonym Jeziorze.