Triumph Originals

Dlaczego chcesz wziąć udział w konkursie Triumph Originals?

Powodów jest kilka. Chcemy docenić i celebrować markę Triumph oraz jej wpływ na motocyklową

kulturę. To również okazja, aby pokazać naszą pasję do klasycznych motocykli. A przede wszystkim chcemy zaprezentować światu chińską kulturę motocykli customowych!

Co przyciąga Was do personalizacji motocykli Triumph?

To, co wyróżnia Triumph, to równowaga pomiędzy dziedzictwem a nowoczesnością — bogata historia połączona z odpowiadaniem na potrzeby współczesnych motocyklistów. Estetyka vintage, doskonałe rzemiosło i nowoczesna technologia tworzą idealną bazę do personalizacji. Dopracowane detale i szeroka gama modeli sprawiają, że Triumph jest naszym pierwszym wyborem do modyfikacji motocykli vintage.

Co Twoim zdaniem sprawia, że Scrambler jest świetną bazą do customu?

Scrambler sprawdza się zarówno na drodze, jak i poza nią. Jego wysoka i dobrze wyważona sylwetka wyraźnie podkreśla charakter motocykla, jego konstrukcję mechaniczną i ogromną wszechstronność. Taki motocykl sprawia, że podróże motocyklisty przestają mieć ograniczenia.

Co oznacza dla Was słowo „Scrambler” — kulturowo, estetycznie lub w inny sposób?

Dla mnie oznacza początek podróży — od asfaltu po dziką naturę.

Pod względem estetycznym łączy elegancję brytyjskiej kultury motocyklowej z surowością motocykli terenowych: wysoko poprowadzone wydechy, szprychowe koła, uniwersalne opony i minimalistyczne linie nadwozia tworzą surowe, ale funkcjonalne piękno mechaniczne.

Kulturowo Scrambler od zawsze symbolizował ducha wolności i odkrywania świata.

Która era Scramblera zainspirowała Wasz projekt i dlaczego?

Model TR7T Tiger Trail z lat 80. W tamtym okresie projektowanie motocykli było mocno

inspirowane popkulturą. Odważniejsze kolory i bardziej wyraziste kształty odzwierciedlały świat dynamicznie rozwijający się i spragniony większej wolności. Jednocześnie oczekiwania motocyklistów stawały się coraz bardziej różnorodne, co prowadziło do mieszania różnych stylów projektowania — zjawiska obecnego do dziś. Tamta epoka ma wyjątkowy urok, który jednocześnie inspiruje i budzi nostalgię.

Jaki jest Twój ulubiony etap procesu budowy i dlaczego?

Mam dwa takie momenty. Pierwszy to chwila, gdy dostaję nowy motocykl i całkowicie go rozbieram.Drugi to moment ukończenia projektu i wprowadzenia motocykla do studia na sesję zdjęciową. Początek i koniec.

Pracujący na francuskiej prowincji utalentowany zespół FCR Original kocha to, co robi.

Jak sami mówią — nie tylko przerabiają motocykle, ale całkowicie odkrywają je na nowo, dzięki czemu są równie piękne podczas jazdy, jak i wtedy, gdy się na nie patrzy.

Założone przez Sebastiena Guillemota w 2012 roku FCR Original opiera swoje podejście do budowy motocykli customowych na równowadze pomiędzy estetyką, osiągami i innowacją. Ich najważniejsza zasada? Każda modyfikacja musi mieć sens i funkcję. Jeśli nie poprawia ergonomii, prowadzenia lub ogólnej równowagi motocykla — nie zostaje wdrożona.

Doświadczenie zdobyte w wyścigach dało zespołowi FCR Original dogłębne zrozumienie tego, czego motocykl potrzebuje, aby mieć wysokie osiągi. Ich specjaliści doskonale wiedzą, jak zaprojektować maszynę łączącą idealne proporcje stylu i funkcjonalności, a Scrambler dał im ku temu doskonałą okazję.

Jak trafiliście do świata motocykli customowych?

W wiejskiej stodole z klepiskiem i wspólną pasją do mechaniki. Nie próbowaliśmy stworzyć marki — naszym celem było przerabianie motocykli, eksperymentowanie i przesuwanie granic. Punktem zwrotnym była przebudowa Triumph Speed Triple 1050 w jeżdżące dzieło sztuki, to był pierwszy projekt, który trafił do sprzedaży. To również był moment narodzin ducha FCR Original: wysokich standardów, osiągów, dbałości o detale i ponadczasowej elegancji.

Co ciągnie Was do personalizacji motocykli Triumph?

Triumph ma dziedzictwo jak żadna inna marka. Historia marki jest silnie związana z rozwojem nowoczesnych motocykli. Cechuje je brytyjska elegancja, ponadczasowa klasa, która przejawia się w każdym pokoleniu.

Pod względem mechanicznym silniki Triumph słyną z wytrzymałości, charakteru i niezawodności, co czyni je wyjątkowo solidną bazą do projektów customowych. Praca z motocyklem, który już ma duszę, oznacza dla nas wydobywanie jego potencjału i podnoszenie go na wyższy poziom bez utraty jego charakteru.

Jak opisalibyście swoje podejście do budowy motocykla customowego?

Zanim jeszcze sięgniemy po narzędzia, analizujemy linie, proporcje i historię, którą motocykl ma opowiadać. Każda zmiana musi mieć swój cel. Udany projekt musi nie tylko dobrze wyglądać, ale również być logiczny i niezawodny. Każdy projekt realizujemy zespołowo — poprzez dyskusje, wymianę pomysłów i wzajemne inspirowanie się. Chcemy, aby każdy motocykl odzwierciedlał wspólne rzemiosło całego warsztatu, a umiejętności każdego członka zespołu były widoczne w gotowej maszynie.

Która era Scramblera zainspirowała Wasz projekt?

Lata 60. i 70. Ten okres oddaje prawdziwą esencję Scramblera — był to czas powrotu do podstaw. Motocykle modyfikowano z kreatywnością i pragmatyzmem, aby odpowiedzieć na prostą potrzebę: dotrzeć dalej. Części wykonywano ręcznie, projektując je tak, by były trwałe i wytrzymałe. Proste w założeniu, ale realizowane z ogromną precyzją i wysokimi standardami.

Jaki jest Wasz ulubiony etap procesu budowy i dlaczego?

Ostatni etap montażu. To moment, kiedy każdy element trafia na swoje miejsce, a projekt ostatecznie staje się kompletnym motocyklem — chwila, gdy koncepcja zamienia się w rzeczywistość.

Gdybyście mogli zbudować motocykl customowy dla dowolnej osoby, kto by to był i dlaczego?

Prawdopodobnie był by to Steve McQueen. Uosabia ducha przygody i wolności kojarzonego ze Scramblerami, a jednocześnie był wielkim entuzjastą marki Triumph. Zbudowanie motocykla dla osoby, która miała tak ogromny wpływ na kulturę motocyklową i samą markę, byłoby symbolicznym i niezwykle ekscytującym wyzwaniem.

Co przyciąga Was do personalizacji motocykli Triumph?

Najbardziej fascynuje mnie oglądanie końcowego efektu pomysłu — niezależnie od tego, czy jest to coś prostego, czy całkowicie szalonego.

Jak opisałbyś swoje podejście do tworzenia motocykli customowych?

Moje podejście opiera się przede wszystkim na emocjach chwili. Obserwuję to, co dzieje się wokół mnie, ale to właśnie moje odczucia napędzają moje pomysły.

Co wpływa na Twoje projekty i kunszt oraz skąd czerpiesz inspirację?

Podoba mi się to, co tworzy się na całym świecie, ale szczególnie podziwiam projekty z Japonii i ich dążenie do perfekcji, gdzie praktycznie wszystko może być wykonane ręcznie. Dorastałem również w świecie motocrossu, co prawdopodobnie tłumaczy moją obsesję na punkcie szprychowych kół.

Jakie są główne idee stojące za zaprojektowanym przez Ciebie Scramblerem na potrzeby tego konkursu?

Celem było wyniesienie tej ikony na zupełnie nowy poziom, którego nikt się nie spodziewał.

Jaki jest Twój ulubiony etap procesu budowy i dlaczego?

Etap wykończenia, ponieważ to wtedy naprawdę widać, czy efekt odpowiada temu, co miałem w głowie — i wszystko musi być perfekcyjne. Podczas budowy mam bardzo wyraźną wizję, ale w mojej głowie często panuje chaos, więc zdecydowanie powiedziałbym, że właśnie wykończenie jest najważniejsze. Możliwość pracy nad takimi projektami pozwala mi robić wszystko po swojemu — a obserwowanie reakcji ludzi, gdy w końcu rozumieją, do czego zmierzałem, jest dla mnie sposobem pokazania, jak daleko można przesuwać granice.

Czy jest jakaś złota zasada, której zawsze się trzymasz podczas budowania motocykla na zamówienie?

„Przestań iść na kompromisy — zacznij personalizować.”

Liz Rubin wraz ze swoim zespołem w Triumph Columbia River w Portland w stanie Oregon odpowiedziała na wytyczne projektowe „Kapsuły Czasu” i stworzyła specjalnie zaprojektowany Scrambler zatytułowany „Hołd dla przygody PNW”. Rubin, pracujący w salonach Triumph od 2001 roku, wierzy, że motocykle customowe nie powinny być poza zasięgiem, i pomaga motocyklistom w dostosowywaniu swoich maszyn do własnych potrzeb. Jej pierwszy projekt, Legend z 2000 r. przerobiony na Bobbera, wyznaczył plan: zacząć od wizji i iść z duchem czasu.

W przypadku tego modelu Rubin czerpała inspirację z kultury jazdy na Północno-Zachodnim Wybrzeżu Pacyfiku, pojazdów Służby Leśnej USA oraz nostalgii za Smokey Bearem, którą zapamiętała ze swojego dzieciństwa w Górach Skalistych. Łączyła więc wspomnienia i miejsce ze starodawną szorstkością i nowoczesnymi detalami. Brudny i eksploracyjny charakter Scramblera stał się naturalnym płótnem dla tego wszystkiego.

Czasu było niewiele, a znalezienie dobrego czarnego sprzętu stanowiło wyzwanie, ale niestandardowe komponenty, wyjątkowe detale i części marki CROOKED dodały ostatecznego charakteru, wyostrzając zarówno wydajność, jak i prezencję. Ulubionym momentem Rubina był ten, w którym wszystko w końcu zaskoczyło, a reakcja zespołu mówiła wszystko: „Och... teraz rozumiem.”

Od jak dawna zajmujesz się customizacją motocykli marki Triumph?

Pracuję w salonach Triumph od 2001 roku i pomagam motocyklistom dostosować swoje motocykle do własnych potrzeb. Nie jestem konstruktorem – po prostu miłośnikiem motocykli, który wierzy, że tworzenie własnych konstrukcji nie powinno być poza zasięgiem.

Jak trafiłaś do służby celnej?

Mój pierwszy custom to Legend z 2000 r. rozebrany do wersji Bobber. Nie było idealnie i o to właśnie chodziło. Nie potrzebujesz całego warsztatu ani ogromnego budżetu, żeby stworzyć coś fajnego – wystarczy wizja i odwaga, żeby się za to zabrać.

Co Twoim zdaniem sprawia, że platforma Scrambler jest świetną platformą do tworzenia niestandardowych konstrukcji?

Scrambler nie udaje. Został stworzony tak, aby się brudzić, skręcać w złą stronę i wciąż odkrywać nowe miejsca. Jego tradycyjny design i natychmiastowy efekt przyciągania uwagi czynią go idealnym płótnem do personalizacji.

Jak opisałbyś swoje podejście do budowy motocykli customowych?

Stwórz coś, na czym chciałbym jeździć każdego dnia.

Jeśli uczestniczyliście w konkursie w zeszłym roku, czego się nauczyliście?

W zeszłym roku nie byliśmy uczestnikami — nasz współzałożyciel Quique Berna miał zaszczyt być jurorem konkursu. Możliwość obserwowania wydarzenia z tej strony była niezwykle inspirująca. Oceniając projekty najlepszych konstruktorów, jeszcze bardziej doceniliśmy znaczenie perfekcyjnego wykończenia i mocnej narracji w każdym projekcie. Widząc różnorodne podejścia do motocykli Triumph, utwierdziliśmy się w przekonaniu, że prawdziwa perfekcja tkwi nie tylko w wyglądzie, ale także w perfekcyjnym wykonaniu technicznym. To doświadczenie sprawiło, że staliśmy się jeszcze bardziej wymagający wobec własnej pracy i zmotywowało nas do udziału w tegorocznej edycji.

Jak opisalibyście swoje podejście do budowy motocykli customowych?

To, co naprawdę nas wyróżnia, to koncentracja na ekskluzywności i specjalizacji. Jesteśmy jedynym warsztatem skupionym wyłącznie na marce Triumph, co pozwoliło nam stworzyć wyrazistą i unikalną tożsamość. Nasze podejście jest „w 100% wyspecjalizowane i skoncentrowane na Triumphie”. Nie budujemy po prostu motocykli — tworzymy 30 ekskluzywnych kolekcjonerskich maszyn rocznie. Dzięki skupieniu wyłącznie na rodzinie silników Triumph Modern Classics znamy każdy detal tych motocykli. Łączymy tradycyjne rzemiosło z opracowanym przez nas systemem customowych akcesoriów, zamieniając każdy motocykl w funkcjonalne dzieło sztuki. Każdy projekt jest unikalny i posiada własną nazwę oraz numer seryjny potwierdzający jego wyjątkowość.

Co inspiruje Was w projektowaniu i rzemiośle?

Naszą największą inspiracją jest klasyczne brytyjskie dziedzictwo połączone z luźnym śródziemnomorskim stylem życia w Alicante. Fascynują nas motocykle z lat 50., 60. i 70., ale także moda high fashion, luksusowy design przemysłowy i sztuka. Chcemy, aby nasze motocykle wyglądały tak, jakby właśnie wyjechały z kapsuły czasu — ale z wykorzystaniem współczesnej technologii i nowoczesnego rzemiosła.

Jaka była Wasza pierwsza reakcja na brief „kapsuła Czasu”?

To było niesamowite. Dla nas „kapsułą czasu” jest Tamarit. Neo-klasyczna gama Triumph jest ponadczasowa — nieważne, czy mówimy o Bonneville’u Steve’a McQueena, czy Davida Beckhama. Określenie „kapsuła czasu” idealnie do nich pasuje, ponieważ te motocykle przetrwają dekady, jakby ich esencja została zamrożona i ponownie obudzona po latach. To rzadkość w świecie motocykli — wiele marek traci swoją tożsamość wraz z rozwojem. Neo-klasyczne Triumphy są kapsułą czasu, podobnie jak motocykle Tamarit.

Jakie są główne idee stojące za zaprojektowanym przez Ciebie Scramblerem na potrzeby tego konkursu?

Główną ideą jest dualizm pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, starszym i młodszym riderem oraz dziedzictwem przekazywanym dalej jako coś niezmiennego i ponadczasowego. Chcieliśmy stworzyć dwa motocykle w jednym — z różnych epok i różnych perspektyw, ale połączone w jednej maszynie. Czerpaliśmy inspiracje głównie z lat 80., dodając również sporo klimatu lat 60. Był to czas przełomowych momentów w historii i narodzin prawdziwej wolności.

Jaki jest Twój ulubiony etap procesu budowy i dlaczego?

Bez wątpienia moment odsłonięcia gotowego motocykla. Etap projektowania jest magiczny — wtedy abstrakcyjne pomysły i marzenia klienta zaczynają nabierać kształtu. Ale nic nie przebije chwili przekazania motocykla właścicielowi i zobaczenia jego reakcji na gotowe „dzieło”. Wtedy wszystkie godziny pracy nabierają sensu. To moment, kiedy motocykl przestaje być projektem i zaczyna żyć. Nie pokazujemy klientom kolejnych etapów budowy — widzą najpierw szkic, a później gotowy motocykl. Ten moment odsłonięcia znaczy dla nas wszystko. Dlatego dostarczamy motocykle osobiście — zdarzyło nam się nawet polecieć do Wisconsin w USA, aby samodzielnie wręczyć właścicielowi kluczyki.

Gdybyście mieli opisać swój styl trzema słowami, jakie by były?

Elegancja, ekskluzywność i dziedzictwo. Naszym celem jest tworzenie motocykli naprawdę wyrafinowanych — nie ma dwóch takich samych, a każdy z nich oddaje hołd klasycznemu DNA marki Triumph. Nie jesteśmy fanami trendów — budujemy motocykle ponadczasowe. Tak jak biały T-shirt — ponadczasowy dziś i równie ponadczasowy za 20 lat. Istnieją tysiące przeróbek Triumphów, które przestają wyglądać jak Triumphy. Dla nas to nigdy nie jest celem. Chcemy ulepszyć to, co już istnieje. W końcu po co udawać kogoś, kim się nie jest?

Od trzech dekad Stockwell Design, we współpracy z LIND Group i Triumph London, stanowi centrum starannego tworzenia customowych motocykli. Utrzymując tokarkę w ciągłej gotowości, Stockwell opisuje swoje podejście trzema słowami: „Dopracowane. Funkcjonalne. Celowe.” To standard, który zeszłoroczny konkurs jeszcze bardziej unaocznił, zmuszając zespół do zachowania równowagi między chęcią opowiedzenia historii, a perfekcyjnym wykonaniem każdego detalu.

Sednem ich pracy jest przekonanie, że każdy projekt musi mieć wyraźny koncept, ponieważ — jak sami mówią — motocykle nie są jedynie obiektami wizualnymi, ale maszynami stworzonymi do jazdy. Na rok 2026 inspiracją stała się tożsamość Scramblera z lat 60. i 70. — surowa, funkcjonalna i minimalistyczna. Nie jest to jakaś konkretna maszyna, ale „duch wszystkich Scramblerów i przygód w których uczestniczyły”.

W rezultacie powstał motocykl, który wygląda tak, jakby miał za sobą długą drogę – nie jest zniszczony ani zaniedbany, lecz używany zgodnie z przeznaczeniem. Jak mówi Stockwell, motocykl wygląda, jakby „odbył podróż dookoła świata, a następnie wrócił do domu w Anglii, mając za sobą trasę po błotnistych drogach”. To taki moment na osi czasu, który pozostaje aktualny do dziś.

Jak trafiłeś do świata motocykli customowych?

Wszystko zaczęło się od zamiłowania do inżynierii i projektowania. Zawsze pociągała mnie idea wzięcia czegoś funkcjonalnego i przekształcenia tego w coś osobistego i ekspresyjnego. To w naturalnie przerodziło się w budowę motocykli na zamówienie.

Dlaczego chcesz wziąć udział w konkursie Triumph Originals?

To świetna okazja, by przekraczać granice kreatywności, współpracując z kultową marką. Triumph ma bardzo bogate dziedzictwo, a ten konkurs pozwala współczesnym konstruktorom zinterpretować je na nowo. To niezwykle wszechstronne platformy, które dają swobodę twórczą, nie tracąc przy tym swojego podstawowego charakteru.

Co Twoim zdaniem sprawia, że Scrambler jest świetną bazą do customu?

Jego wszechstronność. Scrambler w naturalny sposób plasuje się pomiędzy pojazdem drogowym i terenowym, co daje Ci swobodę twórczą zarówno pod względem formy, jak i funkcji. Dla mnie symbolizuje on wolność i wszechstronność – to motocykl, który nie ogranicza się do jednego środowiska, zarówno pod względem kulturowym, jak i estetycznym.

Jak opisałbyś swoje podejście do tworzenia motocykli customowych?

To połączenie designu, inżynierii i opowiadania pewnych historii. Każdy projekt musi mieć jasną koncepcję, być wykonany precyzyjnie i w jakimś celu. Te motocykle nie służą tylko dekoracji – są zbudowane z myślą o jeździe.

Co wpływa na Twoje projekty i kunszt oraz skąd czerpiesz inspirację?

Zarówno sztuka, muzyka, architektura, wzornictwo przemysłowe jak i globalna kultura motocyklowa odgrywają tu swoją rolę. Duży wpływ wywiera na mnie również historia oraz to, jak zmienia się z biegiem czasu podejście do projektowania. Projekt „Kapsuła Czasu” natychmiast obudził idee dotyczące dziedzictwa i reinterpretacji – jak uchwycić chwilę, nadając jej aktualności.

Jakie są główne idee stojące za zaprojektowanym przez Ciebie Scramblerem na potrzeby tego konkursu?

Nacisk położony jest na łączenie przeszłości z teraźniejszością – czerpiąc inspirację z konkretnej epoki i przekładając ją na nowoczesne materiały, wykończenia i inżynierię. Tworząc motocykl który wygląda, jakby dostał długie życie. Nie zniszczony i zaniedbany, lecz właściwie użytkowany i naturalnie starzejący się. Jakby podróżował po całym świecie, przemierzając błotniste drogi, a potem wrócił do domu w Anglii.

Która era Scramblera była inspiracją dla Twojego projektu?

Myślę, że to w latach 60. i 70. tożsamość Scramblera naprawdę się zdefiniowała – była minimalistyczna, funkcjonalna i surowa. Ale nie chodzi o żaden konkretny sprzęt, a bardziej o ducha wszystkich Scramblerów i przygody, w których uczestniczyły.

Jakie jest Twoje ulubione narzędzie warsztatowe?

Tokarka. To jedno z najbardziej wszechstronnych narzędzi w warsztacie — niezależnie od tego, czy chodzi o toczenie dystansów, modyfikację komponentów czy tworzenie całkowicie unikatowych części od podstaw. Pozwala osiągnąć poziom precyzji i rzemiosła, któremu trudno dorównać, i odgrywa kluczową rolę w przekształcaniu pomysłów w dopracowane technicznie rozwiązania.

Jaki jest Twój ulubiony etap procesu budowy i dlaczego?

Mam dwa takie etapy. Faza tworzenia koncepcji jest zawsze ekscytująca, a później etap produkcji — moment, gdy pomysły zaczynają nabierać fizycznej formy i można zobaczyć, jak projekt staje się rzeczywistością.